Pulitika nga ba?

March 5, 2006

Maraming nagsasabi pulitika daw ang ugat ng problema ng lipunang Pilipino, they say “too much politicking slows down the growth”, ito rin daw ang dahilan kung bakit di nakakarating ang batayang serbisyo sa mamamayan.

I would agree na isa siya sa problema, pero hindi ang ugat ng mga suliranin natin. Kung susuriin nating mabuti, tao ang may kasalanan nito, tao na pinapayagan ng sistemang magsamantala. The system is not working for our common good, ang sistema ang nagbibigay kat’wiran upang manalasa sa atin ang hagupit ng pulitika.

Ang sistema ang hindi nagtutulak ng pag-unlad.

Advertisements

Taong Bayan

March 2, 2006

Taong Bayan, isang gasgas na salita, laging maririnig sa rally, speech ng mga pulitiko, pero sino nga ba sila? Sinong may karapatang kumatawan sa kanila? Sa dinami-dami ng mga nagkukunwang representante nila, sino ang tunay na nakaka-alam ng saloobin nila? Sino ang nakababatid ng kanilang gusto.

Ang maka-kapitalista, maka-dayuhang pamahalaan ba? Ang progresibong/maka-kaliwang grupo ba? Ang Oposisyon (ngayon)? Si Erap? Si FPJ? Si Susan Roces?

Kilala ba nila ang masa? Totoo bang kinusulta nila ang mga ito upang malaman ang pulso ng bawat mamamayang Filipino? Nauunawaan ba nila ang hirap at pasakit ng mga nagtitinda sa kalye? Alam ba nila ang pagtitiis ng mga manggagawang kulang pang pang-gastos ang kanilang tinatanggap na sahod? Alam ba nila ang pakiramdam ng mga magsasakang walang sariling lupang sakahin? Ang mga manggagawa sa ibayong dagat, alam ba nila ang kalungkutang dinaranas?

Maraming nagsasalita sa ngalan ng taong bayan, ng masa, ng mamamayan pero teka, narinig mo na ba silang magsalita? Narinig mo na ba ang hinaing nila, hinayaan mo na ba silang magsalita sa mikropono? O baka naman natatakot tayong hindi tumugma ang sasabihin nila sa linyang ipinaglalaban ninyo?

Nagsasalita tayo para sa kabutihan nila, pero makakabuti nga ba ito sa kanila? Magandang pakinggan sa Radio, magandang panoorin sa TV, pero ano ang realidad? Alam ba natin?


Unicameral Government?

March 1, 2006

Napatigil ako sa sa pagkain ko habang pinapanood ang debate sa kongreso kaugnay ng House Resolution 1169. The resolution will provide protective custody by the House to the 6 party-list representatives (i.e. Rep. Satur Ocampo, Rep. Teddy Casiño, Rep. Rafael Mariano, Rep. Liza Masa & Rep. Crispin Beltran) being charge with rebellion.

Rep. Satur Ocampo reiterated their right for Preliminary Investigation, but what catches my attention was the [part of the] speech given by Makati Representative Teddy “Boy” Locsin,

“Your duty Mr. Speaker is not to negotiate the surrender of this House. Your duty Mr. Speaker is to defend the integrity & independence of this House. [itilized mine]

Alam naman natin na sunod-sunuran kay GMA si Pong Pagong [diba kamukha ni JDV si Pong], with his eye focused on the Presidency [or Prime Minister kung mababago ang Constitution], he will do anything to please the Palace.

But that’s not how the system must work, even in time of National Emergency, the autonomy of the Congress & the Judiciary must remain, thus the immunity from suit of any member of the House [both Congress] must remain and must be respected.

For God’s sake, we are not a Unicameral Government, ang alam ko hindi pa inaamin ni GMA na diktador siya. Let us enjoy the little democratic space that we [still] have.


Sino po sa Kanila?

February 28, 2006

Itinuro n’yo po sa amin na sumunod sa mga namamahala. Itinuro n’yo rin pong maging masunurin sa pamamahala ng inyong simbahan. Subali’t sa kasalukuyan, magkabangga ang dalawang pwersang ito. Sino po ang dapat naming sundin?

Sa loob po ng inyong simbaha’y may magkabanggang pwersa, may nagsasabing kailangang pabagsakin ang kasalukuyang pamahalaan, mayroon din namang nagsasabing dapat itong suportahan. Kaninong panig po kami dapat sumama?

Sa panahong kapwa oposisyon at administrasyon ay nagsasabing sila ang tunay na tinig ng bayan. Sa panahong nahahati ang bayan dahil sa magkatunggaling pwersang ito. Sino po ang aming pakikinggan?

Ang militar na itinalaga upang maging tagapangalaga ng kapayapaan ay siya ring puno ng kaguluhan. Sino po ang mangangalaga sa amin?

Nang dahil sa tunggaliang ito, nananatiling walang laman ang aming tiyan, walang trabaho ang mamamayan, ang aming mga ina’y nag-aalaga ng anak ng iba sa ibayong dagat, ang aming mga ama ay lumalayo upang maghanap ng ikabubuhay, ang aming mga anak ay naiiwang walang gabay, ang aming mga kabataan ay di makapag-aral, ang aming mga manggagawa’y inaalisan ng karapatan, ang aming mga magsasaka’y inaagawan ng lupa, ang aming kalikasan unti-unting nasisira. Sino po ang magliligtas sa amin?

Kung ang landas na itinuro mo sa amin ay kapayapaan, katotohanan at pag-ibig, bakit hindi po namin ito nadaraanan? Paano po kami makakarating doon?


Panahon na ng Paghihiganti

February 28, 2006

Eto na ang pinananabikang bahagi ng telenovela ng Pilipinas, matapos api-apihin ang pangunahing tauhan, nariyang tawaging pandak, mandaraya, magnanakaw at pagtangkaang alisin sa kanyang poder. Panahon na ng paghihiganti. Unang nakatikim ng lupit ng kanyang paghihiganti ang 16 na pangunahing tauhan, lahat sila’y gumanap ng malaking bahagi sa pangungutya, paglibak at pagtatangkang agawin ang kanyang kaharian. Sa isang kumpas ng kanyang makapangyarihang pluma, matamang tumalima ang mga tapat na alagad at isinakatuparan ang matagal ng nakaplanong paghihiganti.

Sa isang banda, may isang tauhang naghahangad din ng kanyang panahon ng paghihiganti. Ang dating may-ari ng poder na kanyang pinangangalagang huwag maagaw. Ang taong noon ay pinalayas n’ya katulong ang ngayo’y mga tumutuligsa sa kanya. Kailangan n’yang mabawi ang kanyang kaharian, karangalan at malinis na pangalan.

Saan hahantong ang k’wento ng ating buhay? Saan pupulutin ang mga mamamayan kung hindi matatapos ang gulong ng walang katapusang paghihiganti? Sino ang magwawagi? Sino ang matatala?

Isa lang ang palagiang tinatamaan ng lupit ng ganitong pagkakataon, mga taong walang mailagay na pagkain sa kanilang sikmura, mga taong walang pagkakataong gamitin ang kanilang lakas upang itulak ang ekonomiya ng bansa, mga taong kailangan lamang upang itaboy ang sa tingin nila’y kontra-bida sa teleseryeng ito.


Replay na Lang

February 27, 2006

Kung susuriin nating mabuti, paikot-ikot na lang ang kaguluhang pulitikal sa ating bansa. Wala namang bago diba? Maaring ibang personalidad na ang gumaganap, pero parehong istorya din lang. Parang telenovela, bagong artista, lumang istorya.

Maraming nagsasabi, “madaling makalimot ang mga Pinoy,” tama kayang pagsusuri yan? O baka naman katulad din ng pagtangkilik natin sa mga telenovela, nasisiyahan na rin tayo sa paulit-ulit na cycle ng kaguluhan sa ating bansa. Katulad din ng mga salamangkero ng telebisyon (at iba pang sangay ng media), nagagawa tayong paikutin ng mga salamangkero ng ating pamahalaan.

Kailan kaya malalagyan ng bagong flavor ang ating bansa? Baka gawin din lamang na parang koreanovela, bagong mukha, parehas pa rin ang kwento. Ang lasang hinahanap ko ay lasang makapagpapa-bago ng lubusan sa ating pananaw at paninindigan.


Philippine Media Under Fire

February 26, 2006

First it was the rallies, then the personalities [Randy David et.al., Ka Bel, Ka Satur, Gen. Montaño, etc.], now it’s the media that is being attacked. All in the name of Proclamation no. 1071.

Press freedom is one of the fundamental pillars of democracy, let us not let this regime crushed our democracy. Let us support tha call of nujp‘s call for solidarity.